Πέντε θέσεις κάτω από την Ναμίμπια

To Στίγμα: χωρίς σχόλιο ...

Του Γιώργου Κράλογλου
Από την στιγμή που η ανταγωνιστικότητα της χώρας βρίσκεται 5 θέσεις κάτω από την Ναμίμπια και 16 θέσεις κάτω από τα Σκόπια και  απειλείται ανταγωνιστικά μόνο από την Γκάμπια και την Γκαμπόν είναι αδιάφορο το φαινόμενο ότι στα Πανεπιστήμια μας έχουμε 180.000 «αιώνιους» φοιτητές έναντι των 170.000 που φοιτούν κανονικά. Ποιος ο λόγος να αποφοιτήσουν άλλωστε;
Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η χώρα μας είναι σκέτη κατάθλιψη.
Εκείνη την κατάθλιψη που δεν θέλει πολλά να μετατραπεί σε απογοήτευση και να αγγίξει τα όρια της σχιζοφρένειας όταν ακούς γύρω σου αιθεροβάμονες της κυβέρνησης αλλά και τις αντιπολίτευσης να σου μιλάνε για αναπτυξιακές προοπτικές και ανασχεδιασμό της οικονομίας.
Με παίδεψαν πάλι οι ανησυχίες αυτές παρακολουθώντας, τις προηγούμενες ημέρες, τους έντονους προβληματισμούς ομιλητών, στην εκδήλωση της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων, σε συνδυασμό, από την μία πλευρά, με τα στοιχεία (χρησιμοποιήθηκαν και από τους ομιλητές) που συνθέτουν τις δυνατότητες της Ελλάδας στο παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι (σύμφωνα με τις εκθέσεις του World Economic Forum, του ΟΟΣΑ, της Στατιστικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Διεθνούς Διαφάνειας) και από την άλλη με τα πρόσφατα στοιχεία (Καθημερινή) για την «πρωτιά» των 180.000 αιωνίων Ελλήνων φοιτητών των πανεπιστημίων έναντι των 170.000 κανονικών φοιτούντων καθώς και των 70.000 επίσης «αιωνίων» των ΤΕΙ που προκάλεσαν αναστάτωση... στην κυβέρνηση.

Τα πιράνχας του δημοσίου στην αντεπίθεση

 Του Θανάση Μαυρίδη

Το Στίγμα: Τελικά όλα είναι .... μπίζνες

Κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες κάνουν  συμφωνίες  με το μπλοκ των λεγόμενων αντιμνημονιακών δυνάμεων, σε μία προσπάθεια να αποτρέψουν οποιαδήποτε μεταρρύθμιση. Χρηματοδοτούν με εκατομμύρια ευρώ εκστρατεία για την πτώση της κυβέρνησης και την επιστροφή της χώρας στην δραχμή. Ο σκληρός πυρήνας των κρατιστών αντιστέκεται και περνά στην αντεπίθεση. Η σημερινή κυβέρνηση έχει πέσει σε παγίδα. Πίστεψε ότι αν προστατεύσει το σπάταλο κράτος θα μειώσει την φυσική της φθορά λόγω της κρίσης. Ότι θα μπορούσε να στηριχτεί την κρίσιμη ώρα σε όλους εκείνους που οφείλουν την ύπαρξή τους στις προνομιακές σχέσεις που οικοδόμησαν τα προηγούμενα χρόνια με το κράτος.
Έκανε λάθος και απέφυγε αρχικά τη σύγκρουση με τα πιράνχας τους δημοσίου. Αντίθετα, έριξε όλο το βάρος της στις μειώσεις μισθών και συντάξεων. Έτσι, όταν αποφάσισε ή αναγκάστηκε να κτυπήσει τα ιδιότυπα, αλλά και πανίσχυρα συμφέροντα που λυμαίνονται δεκαετίες τώρα τον δημόσιο πλούτο της χώρας, βρέθηκε προ εκπλήξεων. Το βαθύ κράτος της διαφθοράς είχε δυνάμεις να περάσει στην αντεπίθεση. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση έχασε τις όποιες συμμαχίες είχε στην κοινωνία.

Συλλυπητήρια Αντώνη να τη θυμόμαστε...

Του Κωστα Στούπα

Το Στίγμα: Ορθή επανάληψη ;

Η κυβέρνηση ανέκρουσε πρύμναν στα ΑΕΙ  γιατί  πέραν μιας γενικής βούλησης να πράξει ό,τι επέβαλε το μνημόνιο, δεν διέθετε ούτε την ειδική βούληση, ούτε  την ικανότητα να μεθοδεύσει την αναδιάρθρωση και τη μεταρρύθμιση...
Τα ΑΕΙ όπως οι περισσότερες «περιοχές» στο ελληνικό δημόσιο, αυτοδιοίκητες και μη, διοικούνται από τοπικές βαρονίες με γνώμονα τα πελατειακά συμφέροντα των διοικούντων και όχι το γενικό συμφέρον...
Στα ΑΕΙ, αυτοδιοίκητο δεν σημαίνει ανεξάρτητη λειτουργία της πανεπιστημιακής κοινότητας από την εκάστοτε εξουσία, αλλά διανομή των κρατικών επιχορηγήσεων σε ημετέρους μέσω διορισμών των παιδιών και των ανεψιών των τοπικών «βαρόνων»...
Τα κριτήρια πρόσληψης δεν ήταν αξιοκρατικά, με βάση τις ανάγκες του πανεπιστημίου, αλλά με βάση το βόλεμα των ημετέρων.

Ποιος είδε το μέλλον της Ελλάδας και δεν το φοβήθηκε...

Του Κώστα Στούπα

Το Στίγμα:  .. και ξανά προς την δόξα τραβά.

«Mου προκαλεί έκπληξη ότι σε μια χώρα με 60% περίπου ανεργία στους νέους, και με συχνά κακές δημόσιες υπηρεσίες, το πολιτικό σύστημα είναι τόσο απρόθυμο να αποδεχθεί ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν αποδίδουν μπορούν να αντικατασταθούν από νέους, μορφωμένους ανθρώπους που αγωνιούν να τους δοθεί μια ευκαιρία.
Λοιπόν, ναι, νομίζω ότι η ευελιξία στην εφαρμογή υποχρεωτικών απολύσεων όταν αυτό είναι αναγκαίο, αποτελεί μια κρίσιμη πτυχή του προγράμματος. Από άποψη όχι μόνο οικονομική, αλλά και κοινωνικής δικαιοσύνης» Τάδε έφη Πολ Τόμσεν  στη συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής.
Είναι απλό κύριε Τόμσεν, γιατί υπογράφατε την εκταμίευση των δόσεων για να συντηρούν τα κόμματα  τους πελάτες τους, εφόσον ευθύς εξ αρχής διεφάνησαν οι προθέσεις τους να θυσιάσουν την πατρίδα και τις επόμενες γενιές προκειμένου να συντηρήσουν τα ψηφαλάκια των πελατών; Το ταμπού εγχώριας πολιτικής σκηνή μετά τρία χρόνια από τη χρεοκοπία που ανέβασε τους ανέργους στο 1,5 εκατ. και το 27% του εργατικού δυναμικού, είναι  να απολύσει έστω και ένα υπάλληλο του δημοσίου... Τα πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά τέλος Νοέμβρη γιατί αποφασίστηκε να απολυθεί μέρος των διοικητικών υπαλλήλων, εκ των οποίων μόνο 12 έχουν προσληφθεί μέσω ΑΣΕΠ, ενώ υπάρχουν 313 περιπτώσεις συνεπωνυμίας.

Κι όμως, ο κορυφαίος σύγχρονος ΕΛΛΗΝΑΣ είναι ΒΡΕΤΑΝΟΣ !!!

To Στίγμα: Αφιερωμένο στους Νεοέλληνες

Δεν πιστεύεις στ’ αυτιά σου ακούγοντας την 6λεπτη ομιλία του ηθοποιού Stephen Fry σε εκδήλωση όπου το θέμα είναι τα γλυπτά του Παρθενώνα, τα οποία απέσπασε από την πατρίδα τους ο Λόρδος Έλγιν και εκτίθενται στο Βρετανικό Μουσείο. Με επιχειρηματολογία απλά συγκλονιστική, ζητά την άμεση επιστροφή τους στο «μεγαλοπρεπές» (magnificent) Μουσείο της Ακρόπολης, πέντε μόλις μίλια από το σημείο που τα μάρμαρα εξορύχθηκαν, το όρος Πεντέλη, ώστε παρότι δεν μπορούν να τοποθετηθούν στη θέση τους να βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τον Ναό, ενωμένα μαζί του με το «γαλάζιο φως της Ελλάδας». Ζητά δε από το Βρετανικό Μουσείο να κατασκευάσει ακριβή αντίγραφα, ενισχύοντας έτσι και το επιχείρημα ότι επί 200 χρόνια τα προφύλαξε…

Λόγια συγκλονιστικά, που σε αφήνουν άφωνο. Ο ίδιος άνθρωπος αναφέρεται με πραγματική τρυφερότητα στην Ελλάδα, λέγοντας ότι παρότι παλεύει με το χρέος της, «δεν θα μπορέσουμε ποτέ να ξεπληρώσουμε το χρέος μας απέναντί της», αναφερόμενος σε όλες τις επιστήμες που ξεκίνησαν εδώ, από τη φιλοσοφία και την άλγεβρα, μέχρι την αστρονομία και τον εμπειρισμό…

Είναι βιώσιμη μια κυβέρνηση της αριστεράς...

Το Στίγμα: Ουδέν σχόλιο

Tου Κώστα Στούπα

Μια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ από το βήμα της Βουλής υποσχέθηκε πως όταν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έρθει στην εξουσία, θα απαγορεύσει τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Πάλι καλά που δεν θα απαγορεύσει τα ακραία καιρικά φαινόμενα.

 Το πρώτο πράγμα που μπορεί να αναλογιστεί κάποιος είναι πόση ευτυχία και μακαριότητα μπορεί να προσφέρει η βεβαιότητα που χαρίζει η άγνοια.

 Αν απαγορευτούν οι απολύσεις εκτός του δημοσίου και στον ιδιωτικό τομέα χρειάζεται μεγάλη δόση «μακαριότητας» για να πιστεύεις πως τα σούπερ μάρκετ θα συνεχίσουν να είναι γεμάτα και τα χρήματα που τυπώνει η Κεντρική Τράπεζα θα έχουν αξία ανταλλαγής και αποταμίευσης.

 Αυτά τα «παιδιά» (ο θεός να τα κάνει «παιδιά» από άποψη ηλικίας) εκτός της κοινής λογικής έχουν διακόψει τις επαφές και με την ιστορία. Αλλιώς δεν εξηγείται πως δεν έχουν καταλάβει τίποτα από το μεγάλο ιστορικό «ατύχημα» του 20^ου  αιώνα, της ανόδου και της κατάρρευσης της Σοβιετίας. Ένα ιστορικό «ατύχημα» του οποίου ό,τι απέμεινε η κατακόρυφη πτώση των  τιμών στο εμπόριο λευκής σαρκός, υπηρεσιών οικιακής βοήθειας και υπηρεσιών «χαμαλικής».
Αλήθεια γιατί να μην απαγορευτούν οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα;
Αν απαγορευτούν οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα σε μικρό χρονικό ορίζοντα θα φτάσουμε στο σημείο εμείς οι εργαζόμενοι να παριστάνουμε πως εργαζόμαστε και οι εργοδότες να παριστάνουν πως μας πληρώνουν.

Αλέξη μας κλέβεις το ψωμί!

Του Θανάση Μαυρίδη

Το Στίγμα: Καπιταλιστική Αριστερά ;

Εγώ ο μνημονιακός, ο μπήξε, ο δείξε, υποστήριζα από την πρώτη στιγμή ότι ο δρόμος έξω από το ευρώ ισοδυναμεί με εξοστρακισμό στο φεγγάρι, όπου ο θάνατος είναι το μόνο εξασφαλισμένο αποτέλεσμα. Κι ήρθε ο αντιμνημονιακός, ο επαναστάτης, ο αριστερός Αλέξης κι είπε το ίδιο. Αλέξη μου κλέβεις το ψωμί! Θέλω Λαφαζάνη, θέλω Στρατούλη, θέλω Λαπαβίτσα. 

 Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έχει χάσει μία τεράστια ευκαιρία. Με μία αντιπολίτευση που αλλάζει απόψεις πιο γρήγορα απ’ ό,τι κάποιος πουκάμισα, είναι κρίμα κι άδικο που δεν έχει κατορθώσει να περάσει ένα σοβαρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ίσως το κάνει τελικά ο κ. Τσίπρας, με το καπέλο του μετανοημένου αριστεριστή που ασπάστηκε τις βασικές αρχές του μεταρρυθμιστικού τόξου. Γιατί όχι; Σε αυτή την ζωή όλα τα έχουμε δει...

 Στο μεταξύ, κάποιος πρέπει να υπενθυμίσει στους αμετανόητους οπαδούς του λόμπι της δραχμής ότι η έξοδος από το ευρώ δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται νέο μνημόνιο. Ότι η χώρα θα χρειαστεί στο μεσοδιάστημα χρηματοδότηση και νέα δάνεια. Κι ότι οι μόνοι κερδισμένοι από την δραχμή θα είναι εκείνοι που έχουν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό.

Εμείς πάντως ξέρουμε να σκοτωνόμαστε...

To Στίγμα: Που πάμε ως κοινωνία;

Του Γιώργου Κράλογλου
Οι Βέλγοι αντικαθιστούν το 2014 την ηλεκτρονική κάρτα υγείας, (που εμείς πολεμήσαμε «προστατεύοντας» τα προσωπικά δεδομένα) με την ηλεκτρονική πολιτική τους ταυτότητά (που επίσης πολεμήσαμε για να σωθούμε από τον σατανά). Οι Βέλγοι διαλέγουν γιατρό από τον «χρυσό οδηγό» και εμείς γιατρό από την «λίστα με το ειδικό φακελάκι». Ξέρουμε όμως να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας...
 Δώσε μας εγκληματίες που να παριστάνουν τους επαναστάτες και πάρε μας την ψυχή.
 Δώσε μας καθάρματα του τύπου της 17 Νοέμβρη να καθαρίζουν όποιον τους έρχεται στην εγκληματική τους γκλάβα και άσε μας να κοιμόμαστε στα παγκάκια και να τριβόμαστε με πετρέλαιο όταν αρρωσταίνουμε... Ούτε θα διαμαρτυρηθούμε ούτε πρόκειται να κατεβούμε στο Σύνταγμα να φωνάξουμε για το άθλιο κράτος που πληρώνουμε.
 Τίποτε απ΄ όλα αυτά.
 Άλλωστε που να μας μείνει καιρός αφού πρέπει να τρέξουμε για τους καταπιεσμένους αριστερούς του σύμπαντος... Να πονέσουμε τους επαναστάτες της γης... Και να διαμαρτυρηθούμε γιατί δεν αφήνουνε τον υπόκοσμο του τόπου να κατασκηνώνει στα αχούρια που είναι γνωστά και ως Πανεπιστήμια...
 Αν όμως πάρουμε στα χέρια μας, τις επόμενες ημέρες, μια προκήρυξη που θα υπογράφουν κάποιοι ψυχανώμαλοι αλήτες που καίνε, ή δολοφονούνε συνανθρώπους τους (γιατί έχουν βαφτίσει την ψυχασθένειά τους επαναστατική ιδεολογία) θα αρχίσουμε με το γνωστό θολοκουλτουριάρικο στιλ να δικαιολογούμε τα εγκλήματα...

Για πρώτη φορά μετά την εποχή του Τομ Πάπας!

Toυ Θανάση Μαυρίδη

Το Στίγμα: Show time

Το ρεπορτάζ υποστηρίζει ότι για πρώτη φορά μετά από την εποχή του Τομ Πάπας και την έλευση της Coca Cola στην Ελλάδα, υπάρχει σήμερα ζωηρό ενδιαφέρον αμερικανικών επιχειρήσεων για επενδύσεις. Οι έρευνες για υδρογονάνθρακες έχουν κτυπήσει κόκκινο συναγερμό σε όλους τους ενδιαφερόμενους. Ένα μεγάλο οικονομικό και πολιτικό παιγνίδι βρίσκεται σε εξέλιξη. Τόσο μεγάλο που στην πράξη μας ξεπερνά... 

 Μακριά και πέρα από θεωρίες συνωμοσίας. Μιλάμε για στοιχεία του ρεπορτάζ, όχι για φήμες που μπορεί να κυκλοφόρησαν για οποιονδήποτε λόγο. Επιφανείς επιχειρηματίες, λοιπόν, μας επιβεβαίωσαν πληροφορίες ότι έχουν έρθει σε επαφή με μεγάλες αμερικανικές εταιρείες, οι οποίες κάνουν τα πρώτα τους διερευνητικά βήματα στην περιοχή. Έχουν γίνει επαφές και συζητήσεις σε συγκεκριμένα projects. 

 Κάτι ανάλογο δεν έχει συμβεί στο παρελθόν, παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες των ελληνικών κυβερνήσεων να προκαλέσουν ένα κάποιο ενδιαφέρον από  τους υπερατλαντικούς Κολοσσούς. Υπήρξαν μάλιστα και περιπτώσεις που κατέληξαν στα όρια της φάρσας, όταν οι δήθεν επιφανείς ελληνοαμερικανοί επενδυτές που θα μας έσωζαν έφταναν να ζητούν... επιχορήγηση από το ελληνικό κράτος για να προωθήσουν τις ελληνικές θέσεις στις ΗΠΑ! 

Μόσχα: Η συστηματική υπονόμευση του Πατρ/χείου Κων/πολης

Το Στίγμα: Φοβού τους "ξανθούς λαούς" ....

Οι σχέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την Ρωσική Εκκλησία, εδώ και μερικές δεκαετίες, μόνο καλές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Αφορμή για το γεγονός αυτό αποτελεί η πολιτική της Μόσχας η οποία αποβλέπει ανοικτά στην ανάληψη της ηγεσίας της Ορθοδοξίας, με κάθε κόστος, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει την υποβάθμιση – μέχρι εκμηδένισης – του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο, εδώ και πάνω από 1.000 χρόνια, αποτελεί την κεφαλή της Ορθοδοξίας ανά την υφήλιο.

Γράφει ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ

Η Ρωσική Εκκλησία, υποβοηθούμενη, αν όχι υποκινούμενη, από την ρωσική πολιτική εξουσία, επιδίωκε πάντα να υποκαταστήσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι πρόσφατες παρεμβάσεις της σχετικά με την Μονή Εσφιγμένου, αλλά και η ιδιαίτερη σχέση με τον γνωστό ιερωμένο Εφραίμ της Μονής του Βατοπαιδίου.

Ωστόσο, αυτό που επιδιώκει τώρα η Μόσχα είναι ακόμα σοβαρότερο, από μια απλή επέμβαση στα του Πατριαρχείου, στη δικαιοδοσία του οποίου υπάγονται οι Ιερές Μονές του Αγίου Όρους. Επιδίωξη της Μόσχας είναι να κερδίσει τον εκκλησιαστικό έλεγχο των Ορθοδόξων, επεκτείνοντας τα όρια της δικαιοδοσίας του Πατριαρχείου Μόσχας, ώστε να ελέγξει του Ορθόδοξους σε Κίνα και Ιαπωνία, με τα όποια πολιτικά πλεονεκτήματα, αυτό συνεπάγεται για το Κρεμλίνο, ειδικά στην περίπτωση της Κίνας.

Ας πει κάποιος στον Τσίπρα να μαζευτεί με τις απειλές…

To Στίγμα:  Άμα έχεις τέτοιους φίλους ....

Επιτέλους, κάποιος στον ΣΥΡΙΖΑ ας φροντίσει να ενημερώσει τον άπειρο στη διεθνή πραγματικότητα πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει να εκτοξεύει μπαρούφες περί «επενδυτών που θα χάσουν τα λεφτά τους» εάν επιχειρήσουν να αγοράσουν όσα αποκρατικοποιούνται στην Ελλάδα.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Ας τον ενημερώσει κάποιος ότι και ο λαϊκισμός έχει τα όριά του, εκτός εάν όντως το παιδί δεν καταλαβαίνει, οπότε το πρόβλημα είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερο. Να του πουν οι «σοφοί» του κόμματος, αυτοί τέλος πάντων που έχουν βάλει ένσημα, έστω στα πανεπιστήμια και στη θεωρητική αντιμετώπιση των ζητημάτων της οικονομίας, τι συμβαίνει στον κόσμο για να μην εκπλαγεί δυσάρεστα.

Οφείλουν να τον προστατεύσουν και αυτόν και τον Έλληνα φορολογούμενο για το ποιες είναι οι συνέπειες των ανέξοδων – σε αυτή τη φάση – απειλών που εκτοξεύει προς κάθε πλευρά, αφού δεν θα βάλει από την τσέπη του τις καταδίκες που θα αρχίσει να εισπράττει σωρηδόν η χώρα από τα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα που έχουν θεσπιστεί για να προστατεύουν από κάθε λογής λαϊκιστές, όσους διακρίνουν μια επενδυτική ευκαιρία και επενδύσουν τα χρήματά τους σε κάποια χώρα.

Το πετρέλαιο μας οδηγεί εκτός Ευρώπης;

Του Θανάση Μαυρίδη

Το Στίγμα: Πρόβλημα για δυνατούς λύτες

Η Ελλάδα είναι μία πλούσια χώρα. Το υπέδαφός της κρύβει πετρέλαιο, φυσικό αέριο, βιομηχανικά και πολύτιμα μέταλλα. Η Ελλάδα είναι μία χώρα που εξαιτίας του ενεργειακού της πλούτου έχει πλέον τεράστιο γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Φανταστείτε ότι το τρίγωνο Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ μπορούν να καλύψουν το 50% των αναγκών της Ευρώπης σε φυσικό αέριο για τα επόμενα 30 χρόνια. Αυτό τελικά τι σημαίνει; Ότι δενόμαστε περισσότερο με την Ευρώπη ή ανοίγει ο δρόμος για την έξοδό μας; 

 Μέχρι πριν από λίγα χρόνια όποιος ισχυριζότανε ότι κάτω από το Αιγαίο υπήρχε πετρέλαιο ήταν οπαδός των θεωριών συνωμοσίας, ύποπτος για ακροδεξιά δράση και σε κάθε περίπτωση εχθρός της επανάστασης και της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Ελλάδας. 

 Η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό σύστημα φοβότανε να ανοίξει τον φάκελο ενέργεια, επειδή δεν μπορούσε να βρει έναν ικανοποιητικό τρόπο και να αντικρούσει τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Φοβότανε ότι αν επιχειρούσαμε να εκμεταλλευτούμε τον ενεργειακό μας  πλούτο, θα ήταν σαν να στρώναμε τραπέζι για ένα οικογενειακό δείπνο, το οποίο όμως θα είχε πικρό τέλος επειδή θα δεχόμασταν τους γνωστούς απρόσκλητους επισκέπτες.

Βόμβα Αλέξη Τσίπρα: Δραχμή με πρόσδεση σε σκληρό νόμισμα

To Στίγμα: Τελικά από "μικρό"  μαθαίνεις την αλήθεια

Με έναν πολύ έξυπνο για τη διαπραγματευτική στρατηγική – και όχι μόνο… – της χώρας μας τρόπο, ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε την πιθανότητα η χώρα μας να επιλέξει μία νομισματική πολιτική εκτός Ευρωζώνης.

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Στη μαραθώνια εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου «Στον Ενικό», ο Αλέξης Τσίπρας σε αρκετά σημεία έδειξε έτοιμος να αντιμετωπίσει το κοινό και τον οικοδεσπότη του ενώ δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε και ένα συγκεκριμένο σημείο το οποίο κατά την άποψή μας πρόκειται για τη πλέον σημαντική στιγμή της συνέντευξης που δεν της δόθηκε μέχρι στιγμής η πρέπουσα σημασία και έχει να κάνει με τη βασική και θεμελιώδη επιλογή της χώρας μας αναφορικά με τη συνέχιση της συμμετοχής μας στο ευρώ ή στην αυτονόμηση μας.

Με την τοποθέτησή του, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης φάνηκε διαβασμένος, με άποψη, ενώ ο τρόπος εκφοράς του λόγου του μας έκανε να αντιληφθούμε ότι προσπαθεί να περάσει ένα μήνυμα, όχι κυρίως στον κόσμο που παρακολουθούσε – αυτοί που θα έπιαναν το «υπονοούμενο» είναι λίγοι – αλλά προς κάθε «ενδιαφερόμενο» στο εξωτερικό για το τι «άσους» μπορεί να κρατάει στο «μανίκι» της η χώρα μας.

Τι μας είπε ο κύριος Τσίπας; Στην εύστοχη ερώτηση ενός ιδιωτικού υπαλλήλου αναφορικά με το πώς είναι δυνατόν να προχωρήσει η χώρα μας σε μία οικονομική πολιτική η οποία να μας βγάζει από τη κρίση όταν δεν έχει τη δυνατότητα να

Μία βιασύνη, ένα πράγμα, για την πολιτική διαπραγμάτευση

Το Στίγμα: Ουδέν σχόλιο

 Του Θανάση Μαυρίδη

Στην κυβέρνηση υπάρχουν φωνές που υποστηρίζουν ότι έφτασε η ώρα της πολιτικής διαπραγμάτευσης με την Ευρώπη.  Με άλλα λόγια, η ώρα για ένα νέο μνημόνιο! Μπορεί να υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο (περί του νέου μνημονίου ο λόγος)  δεν είναι απαραίτητο, αλλά μας είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι οι Ευρωπαίοι θα ανοίξουν τους κρουνούς του χρήματος δίχως να απαιτήσουν μερικές ακόμη υπογραφούλες... 

 Οι δικοί μας «βιάζονται» να ανοίξουν μία πολιτική συζήτηση για την βιωσιμότητα του χρέους και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, ακριβώς επειδή δεν μπορούν να κάνουν άλλου είδους συζήτηση. Η περίπτωσή μας σηκώνει μόνο πολιτική συζήτηση και πολιτική συμφωνία. 

 Οι δικοί μας, λοιπόν, πιστεύουν ότι η σημερινή είναι μία πολύ καλή συγκυρία: Η Ελλάδα δείχνει στα χαρτιά ένα κάποιο πλεόνασμα (εντάξει, μαζέψαμε και τις αρχικές υπερβολές), ο χειρισμός της υπόθεσης της Χρυσής Αυγής έχει προκαλέσει ένα γενικό αίσθημα συμπάθειας στο εξωτερικό και τέλος  δεν έχουν προλάβει ακόμη να φανούν οι συνέπειες της μαζικής επίθεσης του κ. Στουρνάρα στην ελληνική κοινωνία με την μέθοδο της  φοροκαταιγίδας.

H Χρυσή Αυγή ως ευκαιρία...

To Στίγμα:  υπάρχουν πολλοί "χρυσαυγίτες" ακόμη

Του Κώστα Στούπα

"Αν µε θανατώσετε, δε θα βρείτε εύκολα άλλον σαν κι εµένα, κολληµένον από τον θεό στην πόλη, αν και είναι αστείο να το πούµε έτσι, σαν σε µεγάλο και δυνατό άλογο, µα νωθρό απ΄ το πάχος του, που για να ξυπνήσει έχει ανάγκη από µιαν αλογόµυγα. Σαν τέτοια µου φαίνεται πως µε κόλλησε κι εµένα ο θεός στην πολιτεία, να σας ξυπνώ και να σας πείθω και να σας πειράζω καθέναν από σας, κι έτσι δεν παύω όλη την ηµέρα να σας κολλάω εδώ κι εκεί."

Πλάτωνος Απολογία Σωκράτους, 30e-31a

Η δημοσιογραφία που εκτιμώ δεν είναι αυτή που λιβανίζει την εκάστοτε εξουσία, κυβερνητική, οικονομική ή κομματική κλπ. Η δημοσιογραφία έχει νόημα όταν μοιάζει με την αλογόμυγα του Σωκράτη, να μην σέβεται τα καθιερωμένα και τις καταστημένες προκαταλήψεις.

 Υπό το πρίσμα αυτό προτιμώ να αδικώ τους κρατούντες και τις επικρατούσες προκαταλήψεις έστω και αν αυτό γίνεται σε βάρος κάποιας αντικειμενικότητας. Εξάλλου την πορεία της προόδου και του πολιτισμού την αντιλαμβάνομαι σαν πορεία εναλλαγής απλούστερων προκαταλήψεων με άλλες περισσότερο σύνθετες.

 Με απλά λόγια δεν υπάρχει αλήθεια που δεν εμπεριέχει το ψέμα της και οι ουτοπίες είναι για τους αδαείς.

 Η προσπάθεια εξάρθρωσης της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, μιας οργάνωσης στελεχωμένης κυρίως με άτομα που προέρχονται από τον υπόκοσμο (κάτι που δεν ισχύει επ’ ουδενί για όσους από το άλλο άκρο καλλιεργούν την ανομία) δεν αποτελεί αποσπασματική προσπάθεια επιβολής της δημοκρατικής νομιμότητας.