Γερμανικό casus belli στη Ρωσία και πλήγμα στον Ελληνισμό

Το Στίγμα: .... σε ξένο αχυρώνα.

Όσο περνούν οι ώρες και η εικόνα ξεκαθαρίζει, τόσο πιο πολύ πειθόμαστε ότι η απόφαση για το «κούρεμα» των καταθέσεων στους τραπεζικούς λογαριασμούς στην Κύπρο έχει πολιτικά κίνητρα και όχι οικονομική λογική. Επί της ουσίας όμως, αυτό συνεπάγεται ένα επίσημο «casus belli» της Γερμανίας προς τη Ρωσία, κάτι που δεν μπορεί να περάσει έτσι…

Οι αντιδράσεις στις χρηματαγορές ανά τον κόσμο είναι βίαιες καθώς σπάει ένα «ταμπού» που ίσχυε μέχρι σήμερα και τηρούσαν όλοι απαρέγκλιτα, μέχρις ότου έρχεται η Γερμανία της Μέρκελ που είναι πλέον καταφανές ότι έχει υπερεκτιμήσει τις δυνάμεις της και τη γεωπολιτική της βαρύτητα και κάνει το απονενοημένο… Δεν μιλήσαμε τυχαία στη βασική μας παρέμβαση στο θέμα μέχρι τώρα, για «νταβατζήδες του γεωπολιτικού τίποτα»…

Πρόκειται για μια κίνηση που θα έχει συνέπειες και δυστυχώς όχι μόνο για τους υπερφίαλους Γερμανούς, αλλά και για τον Ελληνισμό στην Ελλάδα και την Κύπρο, αφού η εμπλοκή των σχέσεων Γερμανίας και Ρωσίας είναι πολύ ευρύτερη, ενώ η πρωινή σύσκεψη κορυφής στο Κρεμλίνο αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης για όσους θέλουν να τη δουν: Η Ρωσία, ξεκάθαρα πλέον, αντιμετωπίζει τη γερμανική (με το πρόσχημα της Ευρώπης και του Eurogroup) απόφαση, ως «μη φιλική ενέργεια».

Καλές Απόκριες

To Στίγμα: Πάλι μαζί από την Τρίτη

Κι η Αθηνά να είχε κατέβει στη γη θα απαιτούσε διάλογο!

Του Θανάση Μαυρίδη

To Στίγμα: Η παιδεία θέλει ..... πλάνο και όραμα.

Το σχέδιο Αθηνά είναι ένα ακόμη εγχείρημα με στόχο την ορθολογική λειτουργία των ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Αφού κτίσαμε Πανεπιστημιακά τμήματα σε κάθε ραχούλα, τώρα προσπαθούμε να αλλάξουμε και πάλι τα πάντα. Το κίνητρο είναι αγαθό. Αλίμονο. Ο δρόμος για την Κόλαση είναι πάντα στρωμένος με καλές προθέσεις. Δεν μπορεί να υπάρχουν τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ απλωμένα σε όλα τη χώρα και με μοναδικό γνώμονα την ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας της Περιφέρειας. Αν φτιάχνουμε Πανεπιστήμια για να νοικιάζει η κυρία Κούλα το δυάρι της και να πουλάει ο Μήτσος σουβλάκι με γύρο στους φοιτητές, τότε να τα κλείσουμε όλα. Αυτή είναι η μία αλήθεια. Η άλλη αλήθεια είναι ότι για μία ακόμη φορά αποφασίζονται μεγάλες και σημαντικές αλλαγές στην Παιδεία, δίχως να έχει προηγηθεί διάλογος. Διάλογος με τους φοιτητές, με τους καθηγητές, με τους κοινωνικούς φορείς και τις παραγωγικές δυνάμεις. Ας πούμε για το τι Οικονομία θέλουμε να οικοδομήσουμε και ποιες μπορεί να είναι οι σχολές που χρειαζόμαστε. Είναι ανόητο, για παράδειγμα, να δημιουργείς εκατοντάδες στελέχη κάθε χρόνο για την διαφημιστική αγορά, όταν η αγορά αυτή δεν μπορούσε να απορροφήσει τους αποφοίτους ούτε στις καλές ημέρες.

Τα "σημαντικά" πράγματα του ασήμαντου κράτους μας

To Στίγμα:  χωρίς σχόλια

Του Γιώργου Κράλογλου
Υπάρχει έστω και ένας πολίτης σε τούτο τον τόπο που να απελπίζεται... όταν μεταφέρονται υπηρεσίες και Γραμματείες από το ένα υπουργείο στο άλλο αφού έχει συνειδητοποιήσει πως τα πάντα στο ελληνικό κράτος κρύβουν σκοπιμότητες και γίνονται με γνώμονα την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων; Απολύτως κανείς εκτός από τις συντεχνίες των κρατικών υπαλλήλων. Είχε κανείς μας αγωνία, εκτός από τις συντεχνίες καθηγητάδων και υπαλλήλων, επειδή η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας είχε φύγει από το υπουργείο Ανάπτυξης και είχε ενταχθεί στο υπουργείο Παιδείας; Ένοιωσε κανείς ανατριχίλα όταν πριν δύο χρόνια βγήκε Προεδρικό Διάταγμα για την επιστροφή της Γραμματείας στο υπουργείο Ανάπτυξης αλλά δεν εφαρμόσθηκε γιατί αντιδρούσε κατεστημένο επιστημόνων και υπαλλήλων ενώ άλλοι, αντίθετοι επιστήμονες και υπάλληλοι, χαλάνε τον  κόσμο για την επιστροφή του;
Πιστεύω κανείς.
Γνωρίζει κανείς τι ακριβώς κάνει το υπουργείο Πολιτισμού σήμερα και γιατί δεν πρέπει να μεταφερθούν υπηρεσίες του στο υπουργείο Παιδείας; Ενδιαφέρεται κανείς να μάθει γιατί θέλουν να καταργήσουν την γενική Γραμματεία Βιομηχανίας του υπουργείου Ανάπτυξης και να δημιουργήσουν μια άλλη γενική Γραμματεία;

Το αμάρτημα του Αλέξη...

Του Κώστα Στούπα

Το Στίγμα: Δάσκαλε που δίδασκες .....

Σε αρκετούς  προκαλεί εντύπωση πως πολλοί  κράχτες εναντίον της φοροδιαφυγής ή εναντίον του μνημονίου είναι  διακεκριμένοι φοροφυγάδες  ή έχουν κάμποσα εκατομμύρια στο εξωτερικό. Είναι μάλιστα χαρακτηριστική η ευκολία με την οποία μερικά από τα πλέον «λερωμένα» εξαπτέρυγα της κλεπτοκρατίας που χρεοκόπησε τη χώρα (των Άκηδων και συναφών πολιτικών και οικονομικών απατεώνων) έχουν συμπλεύσει και το ρεύμα και ηγούνται θεωρητικώς και λεκτικώς της κάθαρσης. Στο χώρο του τύπου μάλιστα αυτό τείνει να λάβει διαστάσεις πλημμύρας.

Οι συνήθειες των ανθρώπων
Όλοι οι άνθρωποι προσπαθούν να πληρώσουν λιγότερους φόρους, όπως όλοι οι άνθρωποι από κάθε συναλλαγή προσπαθούν να βγάλουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος.
Όλοι επίσης  γνωρίζουμε  πώς αν κανένας δεν πληρώνει φόρους, τότε το κράτος δεν έχει τους απαραίτητους πόρους να λειτουργήσει και χωρίς την παρουσία του διαλύεται η κοινωνία και φυσικά η αγορά από τη συμμετοχή στην οποία κερδίζουμε τα προς το ζειν και το ευ ζειν. Η αγορά για να λειτουργεί απαιτεί κανόνες συναλλαγής, απαιτεί την ύπαρξη δικαιοσύνης για να επιλύονται οι διαφορές μεταξύ ιδιωτών ή κράτους και ιδιωτών, απαιτεί αστυνομία που επιβάλει τους νόμους, παιδεία, υγεία δρόμους...  Προκειμένου να μπορεί να κερδίζει κάποιος, είτε σαν εργαζόμενος είτε σαν επιχειρηματίας χρειάζεται να συνεισφέρει στο να υπάρχει κράτος, δικαιοσύνη, παιδεία, υγεία κλπ.

"Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Α.Μητρόπουλος δεν πλήρωσε φόρο για το 1 εκατ. δολάρια, το ΣΔΟΕ τον ψάχνει"

To Στίγμα: Το παιδί του .... λαού.

"Τα Νέα" επιμένουν στη σημερινή τους έκδοση ότι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Μητρόπουλος δεν πλήρωσε το 1999 φόρο 45% για την αμοιβή 1 εκατ. δολαρίων που έλαβε ως δικηγόρος και εύχεται στον βουλευτή «καλά ξεμπερδέματα» με τον ΣΔΟΕ.

 Γράφει το δημοσίευμα:

   Διάβασα και εγώ τη διάψευση (ο Θεός να την κάνει διάψευση, δηλαδή) του καλού πελάτη της στήλης Αλέξη «είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλου, παρότι είμαι και λίγο θυμωμένος μαζί του: δεν μου την έστειλε, αν και εγώ, ως όφειλα, από τις 3 Μαρτίου τον ψάχνω απεγνωσμένα, θα έλεγα, για να μιλήσω μαζί του επί του θέματος. Γράφει λοιπόν στην ανακοίνωσή του ο καλός μου πελάτης αναφορικά με το χθεσινό δημοσίευμα της στήλης για την... παράλειψή του να εκδώσει αποδείξεις για την αμοιβή που εισέπραξε από τους κληρονόμους εκλιπόντος εφοπλιστή στις ΗΠΑ: «Ψευδώς αναφέρεται ότι δεν έχω δηλώσει αμοιβή από υπόθεση που είχε χειριστεί το δικηγορικό μου γραφείο πριν από 14 χρόνια (1999). Αντί άλλης διάψευσης, καταθέτω στην ελληνική κοινή γνώμη τα παρακάτω έγγραφα»... Και παραθέτει 13 έγγραφα στη σειρά, αλλά – φευ! – κανένα που να μοιάζει έστω (είμαι επιεικής στο να είναι κιόλας!) με απόδειξη. Δεκατρία έγγραφα, επαναλαμβάνω, αλλά ούτε μία απόδειξη! Φυσικά δεν τον εγκαλώ ως προς αυτό – είναι άλλοι αρμόδιοι να το πράξουν, και το πράττουν ήδη. Θα αναφέρω μόνο δύο μικρές λεπτομέρειες διότι φαίνεται ότι κάπου τα έχει μπερδέψει τα πράγματα (ή προσπαθεί να τα μπερδέψει, θα σας γελάσω): ή το έμβασμα που δημοσιοποιεί αφορά είσοδο στη χώρα 750.000 δολαρίων. Τα χρήματα αυτά φορολογήθηκαν με 3%, γιατί εισήχθησαν το 2005 με βάση έναν νόμο του Αλογοσκούφη,τον 3259/2004. Το αποδεικτικό της εισαγωγής και ο φόρος που πληρώθηκε ΔΕΝ είναι απόδειξη παροχής υπηρεσιών! Αν ήταν απόδειξη, θα είχαν φορολογηθεί με συντελεστή 45%, αγαπημένε μου Αλέξη...
 

Αποκλείεται να σωθούμε

To Στίγμα: «Ο λαός επιθυμεί να εξαπατηθεί... ας τον εξαπατήσουμε.»

Του Γιώργου Κράλογλου
Πως να σωθεί μια χώρα όπου στην Βουλή ξεχωρίζουν ανεπάγγελτοι με πρώτο επάγγελμα αυτό του βουλευτή και τους ακολουθούν προστάτες αναρχικών και υμνητές χιτλερικών. Σε υπουργεία και Δήμο κάθονταν και κοινοί κλέφτες. Στα σχολεία «διδάσκουν» παιδεραστές. Στα Πανεπιστήμια κατασκευάζονται μολότοφ. Και οι καταχραστές του δημοσίου χρήματος αποκαλούνται απλώς επίορκοι;
Γιατί όπως πάρα πολύ σωστά μου υπενθυμίζει, μεταξύ άλλων, ο πάντα εύστοχος σχολιαστής που βγάζει τίτλους: Όλοι οι κυβερνώντες ακολούθησαν τον κανόνα των Ρωμαίων αυτοκρατόρων «Vulgus vult decipi, ergo decipiatur» «Ο λαός επιθυμεί να εξαπατηθεί... ας τον εξαπατήσουμε.».
Μπορεί λοιπόν να σώσει την χώρα η σημερινή κυβέρνηση μόνο και μόνο επειδή ο πρωθυπουργός της τα έχει βρει με τους σοσιαλιστές και τους αριστερούς που τον στηρίζουν και εξασφαλίζει τις δόσεις του δανείου; Φτάνει αυτό; Φτάνει δηλαδή η λογιστική αποφυγή της πτώχευσης και η παραμονή στο ευρώ για να πούμε ότι σωθήκαμε;
Μπορεί ίσως να σώσει την χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ εάν έλθει στην κυβέρνηση με αξιωματική αντιπολίτευση την Χρυσή Αυγή μόνο επειδή κατάφερε να στριμώξει το ΚΚΕ και να οδηγήσει σε ημερομηνία λήξεως τους Ανεξάρτητους Έλληνες; Μα ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται να επαναφέρει την οικονομία και την κοινωνία στο 1980 συμπεριλαμβανομένων και των κρατικών υπαλλήλων και των αμοιβών.

Χωρίς απολύσεις στο δημόσιο δεν ξεκινά η επανάσταση...

Του Κώστα Στούπα

Το Στίγμα: Το σύστημα ... καλά κρατεί.

Τρία χρόνια μετά τη χρεοκοπία και δεν έχει καταφέρει να απολύσει ούτε έναν επίορκο δημόσιο υπάλληλο. Δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα φοροεισπρακτικό μηχανισμό που να λειτουργεί στοιχειωδώς προκειμένου να πατάξει την φοροδιαφυγή. Αυτό συμβαίνει γιατί άπαντα τα κόμματα είναι όμηροι της πελατοκρατίας που έχουν επιβάλλει σαν κυρίαρχο πολιτικό μοντέλο. Δεν έχουν καταφέρει να απολύσουν ούτε έναν επίορκο (δηλ. ένα λαμόγιο που χρηματίζεται και εκβιάζει πολίτες για να τους αφήσει να κάνουν τη δουλειά τους) γιατί είναι οι επίορκοι που κυβερνούν τη χώρα. Το πολιτικό σύστημα δεν είναι τίποτα παραπάνω ή παρακάτω από τη «βιτρίνα» που κρύβει την αίθουσα της διαφθοράς, της γραφειοκρατίας και της πελατοκρατίας. Προβάλουν την κοινωνική αλληλεγγύη και ποντάρουν στο συναίσθημα της κοινωνίας για να μην απολύσουν ούτε ένα πελάτη τους, επίορκο ή μη.
Από το 2004 μέχρι το 2009 προσέλαβαν στο δημόσιο περίπου 300.000 άτομα με βασικό κριτήριο την προσωπική συνέντευξη που είχε αυξημένη βαρύτητα σε σχέση με τις εξετάσεις του ΑΣΕΠ.

Είναι η εξόρυξη χρυσού… Τσερνόμπιλ Νο2;

Του Δημήτρη Δελεβέγκου

To Στίγμα: Τελικά τι κρύβεται πίσω από τις αντιδράσεις ;

Παρά τις οξύτατες αντιδράσεις που αντιμετωπίζει, σχεδόν, κάθε επενδυτικό εγχείρημα στη χώρα μας, με το σκεπτικό ότι η υλοποίησή του θα προκαλέσει ανεπανόρθωτες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, η Ελλάδα αποτελεί μία από τις πιο υποβαθμισμένες περιβαλλοντικά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2012 περισσότεροι από 13.000 τόνοι λαθραίας ξυλείας κατασχέθηκαν, ενώ, κάθε χρόνο, σε στάχτη μετατρέπονται μέχρι 500 χιλιάδες τόνοι δάσους. 

Η εξόρυξη χρυσού και άλλων πολύτιμων μετάλλων σε Χαλκιδική και Θράκη συγκαταλέγονται στις επενδύσεις που βρίσκονται αντιμέτωπες με σφοδρή πολεμική, τμήματος των τοπικών κοινωνιών της Βόρειας Ελλάδας. Αποτελούν «κόκκινο πανί», επειδή η εξορυκτική δραστηριότητα θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στα ύδατα, τον αέρα και το υπέδαφος, σύμφωνα με όσους αντιτίθενται με την υλοποίηση του επενδυτικού προγράμματος της Eldorado Gold Corp. στη Κασσάνδρα Χαλκιδικής και στη Θράκη.   
Θα μπορούσε, τελικά, η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων χρυσού, χαλκού, ασημιού και μολύβδου, αξίας άνω των 25 δισ. ευρώ, να μετατραπεί, τηρουμένων των αναλογιών, σε Τσερνόμπιλ Νο2, όπως υποστηρίζουν όσοι αντιδρούν στις συγκεκριμένες επενδύσεις;

Εξήντα χρόνια από τον θάνατο του "Μαύρου Καβαλάρη" της πολιτικής

To Στίγμα: ..... και να μαθαίνουν οι νέοι.

Πέθανε πάμφτωχος σε ένα δυάρι πάνω σε ένα ράντζο. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, αρνήθηκε να του φέρουν κρεβάτι λέγοντας ότι «τόσοι άνθρωποι μένουν σε παράγκες, εγώ θα έχω κρεβάτι;». Ο αδελφός του, σε μεγάλη ηλικία, χρειάστηκε να δουλέψει και πήγε στου Φιξ παγοπώλης. Τον ρώτησαν αν είχε συγγένεια με τον τρεις φορές πρωθυπουργό της Ελλάδας. Απάντησε «ναι, αλλά μην το πείτε ότι σας το είπα, γιατί θα με αναγκάσει να φύγω»… Αξίζει να θυμηθεί κανείς τον Νικόλαο Πλαστήρα φέτος που συμπληρώνονται εξήντα χρόνια από το θάνατό του και, ειδικά σήμερα, ογδόντα χρόνια από το πραξικόπημά του το 1933, ένα από τα πολλά του ελληνικού Μεσοπολέμου. Ηταν μια μορφή που μπορεί να διδάξει πολλά με κυριότερα την ανιδιοτέλεια της προσφοράς στα κοινά, αλλά και, με αφορμή εκείνο το κίνημα, το πώς οι ακραίες πολιτικές συνθήκες μπορούν να οδηγήσουν ακόμα κι έναν τόσο μεγάλο πατριώτη, που είχε προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στην πατρίδα, να κάνει και μεγάλα λάθη.

Ο Πλαστήρας ήταν από τους μεγαλύτερους ήρωες αξιωματικούς των Βαλκανικών Πολέμων, της εμπλοκής της Ελλάδας στον Πρώτο Παγκόσμιο, της Μικρασιατικής Εκστρατείας – έγινε θρύλος ως "Μαύρος Καβαλάρης" όλων αυτών των αγώνων.

Αλέξη, αξίζει η Ελλάδα να γίνει Βενεζουέλα;

Toυ Κώστα Στούπα

Το Στίγμα: Ποια Ελλάδα ονειρευόμαστε ;

Ο Χούγκο Τσάβες ήταν ένας δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος και ως εκ τούτου δεν μπορεί να θεωρηθεί δικτάτορας, παρά το γεγονός πως επεδίωξε παλαιότερα μέσω δημοψηφίσματος ανεπιτυχώς να εκλεγεί ισόβιος πρόεδρος. Κυβέρνησε τη Βενεζουέλα για 14 χρόνια, κερδίζοντας αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Αυτό αποδεικνύει πόσο δημοφιλής ήταν και παρέμεινε. Σε γενικές γραμμές πολιτεύτηκε στην γραμμή της λατινοαμερικάνικης αριστεράς, που σημαίνει ιδιαίτερα αυξημένη δόση λαϊκισμού και πομπώδους αριστερής ρητορικής, η συνήθης δόση διαφθοράς για χώρα της περιοχής. Κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Τσάβες το εισόδημα των κατοίκων της χώρας αυξήθηκε. Η βελτίωση αυτή όμως δεν οφείλεται  τόσο στην αριστερή διακυβέρνηση με εθνικοποιήσεις επιχειρήσεων όσο σε εξωγενείς παράγοντες, όπως ήταν η αύξηση της τιμής του πετρελαίου που αποτελεί και το βασικό προϊόν που παράγει και εξάγει η χώρα.  Αν η παραγωγή πετρελαίου δεν είχε εθνικοποιηθεί στη χώρα κατά την περίοδο Τσάβες θα είχαν εισρεύσει περισσότερα χρήματα.

Το ιστορικό

Ο Τσάβες ήρθε στην εξουσία το 1999 και αυτό δεν είναι τυχαίο καθώς είναι η χρονιά που η τιμή του πετρελαίου είχε πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο  πολλών δεκαετιών, κοντά στα 10 δολάρια.

Τζήμερος: «Ισοβίτης Παυλόπουλος» νέο «προκλητικό» άρθρο…

To Στίγμα: Τα συμπεράσματα ... δικά σας

Στον Προκόπη Παυλόπουλο επιτίθεται με άρθρο του στην «Athens Voice» ο Θάνος Τζήμερος, τον οποίο κατηγορεί για προώθηση του κομματικού πελατειακού κράτους και χρέωση του δημοσίου με πολλά δισεκατομμύρια, ενώ τονίζει πως ο επόμενος ισοβίτης πρέπει να λέγεται Παυλόπουλος:

«Αν η υπεξαίρεση 17 εκατομμυρίων σε βάζει μέσα ισόβια, ποια πρέπει να είναι η τιμωρία για υπεξαίρεση 1,2 δις ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ;

Ο υπεξαιρέτης, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι το κομματικό πελατειακό σύστημα. Κι αυτός που ανέλαβε τη βρόμικη δουλειά λέγεται Προκόπης Παυλόπουλος. Για τους φίλους, Πάκης.

Η κομπίνα είναι γνωστή. Για να παρακάμψουν το ΑΣΕΠ, οι κομματικοί μηχανισμοί είχαν εφεύρει τη μέθοδο των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου. Πήγαινε ο «πελάτης» στο γραφείο του βουλευτή, του δημάρχου, του υπουργού κ.λπ. και αυτός τον έστελνε σε ένα από τα δεκάδες χιλιάδες νομικά πρόσωπα που «εποπτεύει» το Δημόσιο. Συνήθως του έδινε κι ένα σημείωμα: «με σύσταση της κας Τάδε» – όπου κα Τάδε ήταν η ιδιαιτέρα του κομματάρχη. Άλλες φορές το φρόντιζε περισσότερο το παιδί, όπως αποκαλύπτουν τα σημειώματα που βρήκε ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λεάνδρος Ρακιντζής στις αθρόες παράνομες προσλήψεις του ΜΕΤΡΟ:

Ξανά η Ελλάδα στους Έλληνες ξανά ο λαός στην εξουσία...

To Στίγμα: Τι σοσιαλισμό ... θέλουμε ;

Του Γιώργου Κράλογλου
Είναι υποχρέωση και κυρίως ιστορική πολιτική ευθύνη για το σημερινό ΠΑΣΟΚ να δεχθούν ότι κουβαλάνε την βαρύτατη κληρονομιά της ιδεολογικής εκμετάλλευσης όσων πίστεψαν τον ανύπαρκτο σοσιαλισμό του Ανδρέα Παπανδρέου και τα ανύπαρκτα λεφτά της καταστροφικής διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. Αν δεν το κάνουν ας μην μιλάνε για αναγέννηση.Γιατί ο Έλληνας ψηφοφόρος έδωσε μεν την απάντησή του στο ΠΑΣΟΚ με το 5%, αλλά η νοοτροπία των κλαδικών και του πασοκισμού που υπονόμευσε θεσμούς, αλλοίωσε αρχές και διέλυσε την δομή του κράτους στο όνομα της «Αλλαγής» σαπίζοντας μια ώρα αρχύτερα το σύστημα έχει εισχωρήσει πολύ βαθιά. Τα λέω αυτά γιατί γνωρίζω, δυστυχώς, ότι κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ νομίζουν ότι το «πάρτι» μπορεί να επαναληφθεί. Αυτά που πληρώνουμε σήμερα με την μαφία και τον υπόκοσμο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι οι συνέπειες της σχεδιασμένης κομπίνας και διαπλοκής κάτω από το «σοσιαλιστικό» σύνθημα ο «λαός στην εξουσία».Το σύνθημα που έριξαν τότε που σκόρπισαν τα λεφτά των περιφερειακών Ταμείων της ΕΟΚ οι Κοινοτάρχες (τότε) και Δημάρχοι για να ταΐσουν αφισοκολλητές, κλακαδόρους, κλαδικούς και να στήσουν «βιομηχανίες» μελετών και έργων στην περιφέρεια δίδοντας το μήνυμα «τρώτε λεφτά και ψηφίζετε ΠΑΣΟΚ».

Το στρατηγικό δίλημμα του Αλέξη Τσίπρα

Το Στίγμα: Αντίδραση ή εξουσία ;

Το άρθρο του διαπρεπούς αναλυτή στο «real.gr» αποτελεί μια πιο συστηματική και αναλυτική καταγραφή, μιας παρατήρησης που έχει κάνει εδώ και καιρό το «defence-point.gr»: Ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να λάβει τις αποφάσεις του, αναφορικά με το κομμάτι του πολιτικού φάσματος που θα επιχειρήσει να καταλάβει και ότι δεν είναι δυνατόν να κρατήσει τον χώρο από το κέντρο έως την άκρα αριστερά. Ακολουθεί το άρθρο:

Του Σταύρου Λυγερού

Η προκλητική δήλωση του Νάσου Θεοδωρίδη για τα Ιμια, που οδήγησε τον Τσίπρα στην απόφαση να τον αποπέμψει, επανέφερε για ακόμα μία φορά στο προσκήνιο τη θεμελιώδη αντίφαση και ταυτοχρόνως το στρατηγικό δίλημμα του ΣΥΡΙΖΑ: Θα παραμείνει ιδεολογικοπολιτικά (και ως κομματική κουλτούρα) κόμμα διαμαρτυρίας ή θα μετεξελιχθεί σε κόμμα εξουσίας με αξιόπιστο σχέδιο εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας;

Προς το παρόν, ο Τσίπρας δείχνει να κινείται δειλά προς την κατεύθυνση της μετεξέλιξης, αλλά κατά τρόπο έμμεσο κι αντιφατικό. Για την ακρίβεια, πατάει σε δύο βάρκες. Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει περιέλθει σε κατάσταση ασταθούς ισορροπίας, την οποία, βεβαίως, εκμεταλλεύονται προπαγανδιστικά στο έπακρο οι κυβερνητικοί εταίροι.

Οι ερπύστριες σκοτώνουν την λογική

Του Θανάση Μαυρίδη

Το Στίγμα: Ουδέν σχόλιο

Ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ θέλει οι εισαχθέντες στις στρατιωτικές σχολές να είναι Έλληνες το γένος.  Για να έχει αξία η πρότασή του θα έπρεπε η Πολιτεία να αρνείται την στράτευση στα παιδιά εκείνα που δεν είναι Έλληνες το γένος. Επίσης, να ζητήσει να μην αναφέρεται καν το γεγονός ότι ο πρώτος νεκρός Έλληνας ανώτερος αξιωματικός στα βουνά της Ηπείρου,  στο έπος του ΄40, ήταν ο Εβραίος Μαρδοχαίος Φριζής. Ο κ. Κωσταράκος, λοιπόν, έγραψε στις 25 Φεβρουαρίου στο twitter: «Ήρθε χρονικά η στιγμή να ρυθμίσουμε νομοθετικά το θέμα του γένους των εισακτέων στις Στρ. Σχολές. Επιβάλλεται να είναι Έλληνες το γένος».  Ο άνθρωπος στήριξε την πρόταση που έκαναν οι βουλευτές της Ν.Δ.  Ωστόσο, η δική του δήλωση θα μείνει. Οι βουλευτές απέσυραν την πρόταση μόλις είδαν τις αντιδράσεις...Τι ακριβώς εννοούσε  αυτός ο ευσεβής Χριστιανός με το μήνυμά του στο twitter; Φανταζόμαστε ότι πρέπει να είναι όχι μόνο Χριστιανός, αλλά και ευσεβής. Κι ότι παράλληλα με τον έλεγχο του γενεαλογικού δένδρου του υποψηφίου για τις στρατιωτικές σχολές θα ζητήσει να υπάρχει δίπλα κι ένα μέτρο ευσέβειας. Ή καλύτερα μία επιτροπή που να ελέγχει τα φρονήματα των υποψηφίων, πέραν του πιστοποιητικού της ελληνικότητας του γένους που θα απαιτούν από το οικείο ληξιαρχείο.